กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“พ่อกับคุณปู่ของนายไม่ได้พูดเกินจริงเลย พอคนในเขตบ้านพักรู้ว่าวันนี้พวกเราจะกลับมา แต่ละคนก็มากันครบเลย”
ถึงแม้ตงหว่านชิวจะจินตนาการถึงเหตุการณ์ในวันนี้ไว้ก่อนแล้ว แต่เมื่อเห็นคนกลุ่มใหญ่นั้นยืนอยู่หน้าประตูบ้านตัวเอง ก็ยังอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าประหลาดใจ
เธออดไม่ได้ที่จะอุทานเบา ๆ สองครั้งด้วยความทึ่ง “จุ๊ ๆ ฉันอาศัยอยู่ในเขตบ้านพักตงชวีมาตั้งหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นคนมากันพร้อมหน้าขนาดนี้เลยนะ!”
เหตุการณ์แบบนี้ คนที่ไม่รู้ คงนึกว่าตระกูลโม่ของพวกเขามีบุคคลสำคัญอะไรมาเยือนซะอีก
ดูคนกลุ่มใหญ่ที่มืดฟ้ามัวดินนั่นสิ แทบจะล้อมตระกูลโม่ไว้ทั้งหลังแล้ว