กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“เสี่ยวอี้ของพวกเราพูดถูกแล้วล่ะ ช่วงที่ผ่านมานี้โชคดีที่มีเขามาช่วย ฉันถึงปลีกตัวมาทำงานบ้านได้ ไม่อย่างนั้นนะ ให้ฉันดูแลเด็ก ๆ ด้วย แล้วก็ทำอย่างอื่นไปด้วยคนเดียว คงวุ่นวายจนทำไม่ทันจริง ๆ นั่นแหละ” ตงหว่านชิวพยักหน้าเห็นด้วยพร้อมรอยยิ้ม
“ฮิฮิ~! คุณป้าสะใภ้สกุลโม่ดีที่สุดเลย!”
พอกู้เจ๋ออี้ได้ยินตงหว่านชิวพูดแบบนี้ ก็ดีใจจนเนื้อเต้นทันที ถึงกับยิ้มจนตาหยี
จากนั้น เขาก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มขณะถามกู้หว่านอีกครั้งว่า “พี่สาว ตอนนี้พี่คงรู้แล้วสินะว่าการรั้งผมไว้ที่นี่สำคัญแค่ไหน”