กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“เฮ้อ~”
ฟังเสียงสายไม่ว่างจากในโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นระลอก กู้เจ๋อตงก็ถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญาด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความอับจน วางสายโทรศัพท์ เพียงแค่รู้สึกว่าปวดหัวมากกว่าเดิมเสียอีก
นี่จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย?
เดิมทีเขาล้วนเตรียมตัวที่จะพูดอยู่แล้ว ใครจะรู้ว่ากลับมาเกิดเรื่องในจังหวะนี้ได้...
คิดมาถึงตรงนี้ กู้เจ๋อตงก็รีบโทรศัพท์กลับไปหาพ่อแม่ของเขาอีกครั้ง เล่าเรื่องราวให้ทั้งสองคนฟังไปรอบหนึ่ง ให้พ่อแม่ไปบอกอาสามกับเจ๋อชวนพวกเขาเสียหน่อย จะได้ไม่ทำให้เจ๋อชวนเดินทางกลับประเทศมาโดยที่ไม่มีการเตรียมตัวใด ๆ เลย
สุดท้าย ท่ามกลางเสียงร้องที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงของพ่อแม่ เขาก็วางสายโทรศัพท์ไปอย่างเร่งรีบ
“คุณชายเจ๋อตง ท่านอาช่างมาแล้วครับ”