เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
หลังจากกู้หว่านเล่าประสบการณ์ของตัวเองจบ กู้เจ๋อตงก็รีบเอ่ยถามขึ้นเป็นคนแรก “พ่อแม่บุญธรรมของเธอ......ทำไม่ดีกับเธอใช่ไหม?”
“จะเป็นไปได้ยังไง?” เวลานี้โจวเฉิงจู่ ๆ ก็โพล่งออกมารับประโยคหนึ่ง
เขามองไปที่กู้เจ๋อตง นำการกระทำของครอบครัวแม่บุญธรรมของกู้หว่านมาแฉจนหมด “......พ่อแม่บุญธรรมของพี่สะใภ้สามคู่นั้นน่ะไม่ใช่คนดีเลย พวกเขาทำตัวแย่กับพี่สะใภ้สามมาก ๆ รังแกเธอตั้งแต่เด็ก ๆ ซ้ำยังยุยงให้ลูกแท้ ๆ ของตัวเองทุบตีด่าทอพี่สะใภ้สามอีกด้วย”
“พวกนายไม่รู้หรอกว่า หลายปีมานี้พี่สะใภ้สามของฉันทนทุกข์ทรมานในบ้านหลังนั้นมามากแค่ไหน ต้องทนรับความอยุติธรรมมาเท่าไหร่......”
คำพูดชุดหนึ่งจบลง โจวเฉิงก็พูดจนกู้หว่านกลายเป็นคนที่น่าสงสารที่สุดในโลกไปเลย!
กู้หว่านฟังจบก็พยายามอดทน แต่สุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปากเบา ๆ
เธอรู้สึกว่าการที่โจวซื่อไม่ได้ไปเป็นนักแสดงช่างน่าเสียดายจริง ๆ
เพราะปากของเขานั้นช่างเจรจาเก่งกว่าใคร ทักษะการแสดงก็เรียกได้ว่าอยู่ในระดับราชาจอเงิน