ตอนที่ 0044

“เอ๊ะ?”

เมื่อกู้เจ๋ออี้ได้ยินเช่นนั้นก็อดส่งเสียงร้องเอ๊ะออกมาไม่ได้ หันไปมองพี่สาวคนนั้น กะพริบตา พลางจับมือของกู้หว่าน พลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม “พี่สาว ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว พี่ยังจำจี้หยกของฉันได้อีกเหรอ?”

พูดไป เขาก็จับที่คอของตัวเองตามความเคยชิน

ใครจะรู้ว่าจับไปแล้วเจอแต่ความว่างเปล่า

กู้เจ๋ออี้อึ้งไปครู่หนึ่ง จู่ ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อหลายวันก่อนตัวเองกินของซี้ซั้วจนเกิดอาการแพ้ ทำให้มีผื่นแดงขึ้นเต็มตัว ทั้งแดงทั้งคัน เขารู้สึกว่าการสวมน้ำเต้าหยกเกะกะ จึงถอดน้ำเต้าหยกออกและวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง