เกิดใหม่เริ่มต้นเป็นนักเก็บของเก่าในอวกาศ 41-50

บทที่ 41 วงจรเงินทุน เริ่มต้นขึ้น (ตอนที่ 1)

ขณะที่กองยานเคลื่อนตัวออกจากท่าเรือ เหล่าลูกเรือต่างพากันมายืนเกาะกระจกบานหน้าต่างชมวิว ทอดสายตามองดาวทาร์ซัสด้วยความอาลัยอาวรณ์

แม้พวกเขาจะยังไม่ทันได้เหยียบย่างลงบนสถานีอวกาศวงโคจรเลยด้วยซ้ำ ทว่าทาร์ซัสกลับสร้างความประทับใจอันตราตรึงไว้ในใจของทุกคน บรรยากาศอันบริสุทธิ์สดชื่น ผืนเขียวขจีชอุ่มตาของเขตการเกษตรทรงครึ่งวงกลมที่สร้างขึ้นด้วยกระจกความแข็งแรงสูงบนดินแดนรกร้างเขตร้อน ตลอดจนความเงียบสงบยามเกลียวคลื่นซัดสาดกระทบแนวชายฝั่งอย่างแผ่วเบาเป็นจังหวะ

ทัศนียภาพงดงามดั่งภาพวาดเช่นนี้ เป็นความวิจิตรตระการตาที่ผู้คนซึ่งใช้ชีวิตอยู่บนดาวเคราะห์ลาวาและสถานีอวกาศไม่เคยได้พานพบเลยตลอดชั่วชีวิต พวกเขาถึงกับยอมลงขันรวบรวมเงินกันเพื่อซื้อภาพฉายโฮโลแกรมของศาสนจักรลัดดิก โดยไม่มีใครใส่ใจเนื้อหาทางศาสนาเลยสักนิด ทุกคนเพียงแค่อยากเฝ้ามองความงดงามของดาวเคราะห์ดวงนี้เท่านั้น

แม้หลี่ปินจะสั่งห้ามเรื่องยาเสพติดและลัทธิความเชื่อทางศาสนาบนเรืออย่างเด็ดขาดนับตั้งแต่วันแรกที่ก่อตั้งบริษัทขึ้นมา แต่เมื่อเขาทราบเรื่องภาพฉายเหล่านี้ เขากลับเลือกที่จะหลับตาข้างหนึ่งแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น

เพราะอย่างไรเสีย เมื่อเทียบกับธารลาวา ควันพิษ และผนังโลหะอันเย็นเยียบ แรงดึงดูดของดาวเคราะห์ที่เปี่ยมล้นไปด้วยชีวิตย่อมสลักลึกอยู่ในสัญชาตญาณทางพันธุกรรมของมนุษย์อยู่แล้ว