กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 อยากได้อะไรที่ตื่นเต้นหน่อยไหม?
เมื่อเห็นว่าประตูถูกปิดลง เหยียนอวี้เออร์ก็ตะโกนร้องอยู่ที่หน้าประตูอย่างร้อนรน “พี่หานคะ ทำไมพี่ถึงปิดประตูละคะ? ข้างนอกมืดมาก หนูกลัวจังเลย!”
ม่อหานที่อยู่ในห้องแสร้งทำเป็นเขย่าลูกบิดประตูอย่างแรง แล้วตะโกนเสียงดัง “แย่แล้ว ไม่ได้การ ประตูถูกลมพัดปิด ล็อกเสียแล้ว เปิดไม่ออกเลย”
“อะไรนะคะ? เปิดไม่ออกเหรอ?” หัวใจของเหยียนอวี้เออร์แทบจะกระดอนออกมาจากอก เสียงหวานหยดย้อยของเธอเจือไปด้วยเสียงสะอื้น “พี่หานคะ พี่รีบหาวิธีเปิดประตูเร็วเข้า หนูกลัวจริงๆ นะ!”
ม่อหานแค่นหัวเราะออกมาหนึ่งคำ
กลัวงั้นเหรอ?
เธอก็รู้จักกลัวด้วยหรือ?
หากไม่ใช่เพราะเธอในตอนนั้น ฉันจะถูกทรมานจนปางตาย ถูกแล่เนื้อเถือหนังจนตายทั้งเป็นได้อย่างไร?