กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 104: บรรพาจารย์โปรดปราน คัมภีร์เฟยเซียน และคำท้าประลอง
มีชายชราคนหนึ่งยืนอยู่บนยอดเขา ร่างผอมแห้งดุจสน เสื้อคลุมสีเทาห่อหุ้มร่างที่เหลือแต่กระดูก ริ้วรอยบนใบหน้าราวรอยสลักด้วยปลายมีด ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับใสกระจ่าง ไร้ร่องรอยความชราตามกาลเวลา ประหนึ่งสายน้ำสารทที่สะท้อนแสงสวรรค์และเงาเมฆ ผมขาวปล่อยสยายลงมาราวกับหิมะจากเทือกเขาหิมะใหญ่
ในมือชายชราถือศาสตรารูปกระบี่ไว้แทนไม้เท้า มีเพียงรูปลักษณ์คล้ายกระบี่ แต่ไม่มีปุ่มด้าม กระบังมือ หรือหัวกระบี่ ทั้งเล่มเป็นสีเงินหม่น ราวกับตัดห้วงเวลาท่อนหนึ่งออกมา ซึ่งยังคงไหลเวียนอยู่
“มาแล้วหรือ?” ชายชราเอ่ย ใบหน้าเปี่ยมเมตตาราวกับมองผู้เยาว์คนหนึ่ง
“เจียงอี๋ขอคารวะผู้อาวุโส!”