บทที่ 93: คัมภีร์เฟยเซียน ปราณเคราะห์เอ่อทะลัก เจินอู่ปราบมาร

บทที่ 93: คัมภีร์เฟยเซียน ปราณเคราะห์เอ่อทะลัก เจินอู่ปราบมาร

มหาเจ้ากระบี่เสวียนอู่ปราบมารคือมหาเจินจวินขั้นฉายสะท้อนแห่งแดนที่เจ็ดของวิถีเซียน ประสานนิ้วเป็นกระบี่แล้วกรีดห้วงสุญญะจากบนลงล่าง เผยให้เห็นฝีมือมรรคากระบี่อันถึงจุดสูงสุดของยุคนี้เพียงเสี้ยวหนึ่ง แสงกระบี่เจิดจ้าสายหนึ่งเกิดดับและแปรหมื่นวิชา ก่อนเนรมิตเป็นแดนวาสนาถ้ำสวรรค์ ลอยอยู่กลางอากาศเหนือท้องพระโรงปฐมภูมิ

“ท้องพระโรงปฐมภูมิไม่ใช่ที่ให้พวกเจ้าทะเลาะกัน หากอยากสู้กันสักครั้ง ก็เข้าไปในถ้ำสวรรค์แดนวาสนา” เสียงมรรคาเย็นเยียบของมหาเจ้ากระบี่สั่นสะเทือนถึงจิตใจของเจียงอี๋กับฉีไป๋เวย ทำให้ทั้งสองมีสีหน้าเคร่งขรึม

สมกับเป็นมหาเจินจวินแห่งแดนที่เจ็ดของวิถีเซียน ถึงกับเนรมิตถ้ำสวรรค์แดนวาสนาขึ้นด้วยมือเปล่า ใช้เป็นเวทีให้คนรุ่นเยาว์ประลองฝีมือกัน

เจียงอี๋อดทอดถอนใจไม่ได้ แต่ไม่ลังเลแม้แต่น้อย พุ่งเข้าไปในถ้ำสวรรค์แดนวาสนาทันที ฉีไป๋เวยตามไปติดๆ ทั้งสองร่วงลงเหนือทะเลหมิงไห่