กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 56: ขั้นเจ็ดของแดนเก็บปราณ สรรพวิชาบรรลุขั้นสำเร็จ และสรรพเผ่าพันธุ์ร่วมคารวะบุคคลผู้หนึ่ง!
กาลเวลาคือผู้เดินทางผ่านร้อยชั่วคน
เจียงอี๋นั่งขัดสมาธิอยู่ในแดนบริสุทธิ์นอกห้วงกาลเวลา ร่างของเขาประหนึ่งดวงอาทิตย์แห่งมนุษย์ กำลังสูดหายใจโดยไม่รู้ตัว ชักนำแก่นแสงสุริยันที่ร่วงหล่นเป็นสาย ๆ ให้ไหลเข้าสู่ปากและจมูก ก่อนหลอมกลั่นภายในร่างเป็นพลังเวทสุริยัน
เขาบุกเบิกผืนดินอันแห้งแล้งลึกเข้าไปในกายเนื้ออย่างต่อเนื่อง แล้วค่อย ๆ เติมพลังเวทสุริยันที่หลอมกลั่นขึ้นใหม่ลงไป ประหนึ่งกำลังกักเก็บน้ำ ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเพียงใด เจียงอี๋ก็ก้าวเข้าสู่ขั้นเจ็ดของแดนเก็บปราณ เข้าสู่ช่วงปลายของขอบเขตนี้แล้ว
หึ่ง!
ยังไม่ทันที่เจียงอี๋จะตอบสนอง แดนบริสุทธิ์ก็พลันพังทลาย ความมืดมิดไร้ขอบเขตหลั่งไหลเข้ามา กลืนกินผืนแผ่นดินเพียงแห่งเดียวที่ยังส่องประกายอยู่