กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 812 ศิลาจารึกหายไป
พวกเขาบุกเบิกทางไปข้างหน้า เก็บกวาดและกวาดล้างสิ่งกีดขวางตลอดทาง ทุกแห่งที่ผ่าน ไม่ต้องพูดถึงมอสม่วงปีศาจวายุ แม้แต่แมลงพิษและเถาวัลย์ประหลาดที่พอจะเป็นภัย ก็ถูกกำจัดจนสิ้นซาก
รอยยิ้มบนใบหน้าหลินเหวินเซียวกว้างขึ้นเรื่อย ๆ ดวงตาหยีจนแทบเป็นเส้นเดียว ถุงเก็บของที่บรรจุแก่นอสูรและวัสดุของเขาเปลี่ยนไปแล้วใบแล้วใบเล่า
เขากวัดแกว่งกระบี่ฟันหนอนถ้ำตัวหนึ่งที่มุดออกมาจากรอยแยกบนพื้น มีหนามกระดูกแหลมคมงอกอยู่ทั่วตัว พลางอดถอนใจต่อไป๋เวยที่อยู่ข้างกายไม่ได้