กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 714 ต้องกลับมาให้ได้
เพียงแต่ตลอดหลายร้อยปีมานี้ นางเอาแต่ยุ่งอยู่กับการบำเพ็ญเพียรและการทำให้ตนแข็งแกร่งขึ้น จิตใจจดจ่ออยู่กับสิ่งเดียว ไม่เคยหยุดก้าวเพื่อครุ่นคิดเรื่องความรัก
ยามนี้เมื่อถูกเขาจ้องมองอย่างตั้งใจ รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่นางเคยมองข้ามก็พรั่งพรูขึ้นมาในใจดุจคลื่นน้ำ
ภาพเขาอธิบายเคล็ดกระบี่ให้นางยามดึก แม้น้ำเสียงเย็นชาแต่กลับอดทนอย่างยิ่ง
ยามนางบาดเจ็บ เขาดูเหมือนโยนยารักษาแผลมาให้อย่างไม่ใส่ใจ ทว่ามันกลับเป็นยาวิเศษล้ำค่า
หลังการประลองทุกครั้ง เขาดูเหมือนจู้จี้จับผิด แต่แท้จริงกลับชี้ข้อบกพร่องของนางได้อย่างแม่นยำ