เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 693 หอคอยทดสอบ
“เดี๋ยวก่อน เซียนจวิน...ศิษย์พี่หญิงรอง...” ในวินาทีสุดท้ายก่อนถูกดูดเข้าไปในประตูแสง ไป๋เวยพลันนึกถึงหลิ่วชิงซวงที่ยังถูกผนึกพลังเซียนและขังอยู่ในถ้ำวายุปราณคมกล้า จึงรีบตะโกนออกมา
ทว่าประตูแสงปิดลงในพริบตา เสียงของนางถูกกั้นอยู่ด้านใน
หงอวี่เซียนจวินคล้ายไม่ได้ยินเลย หรือกล่าวได้ว่าเขาไม่ได้ใส่ใจตั้งแต่แรก
เงาร่างของเขาวูบไหว แล้วหายไปจากลานบททดสอบ
หลิ่วชิงซวงที่ถูกลืมไว้ในถ้ำวายุปราณคมกล้า กำลังทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส
พลังเซียนถูกผนึก นางไม่ต่างจากปุถุชนทั่วไป ทำได้เพียงอาศัยเจตจำนงอันแน่วแน่และกายเซียนฝืนต้านวายุปราณคมกล้าที่โหมพัดไปทั่วทุกแห่ง
ภายในถ้ำมีพลังเย็นเยียบหยินเสียดกระดูก ริมฝีปากของนางหนาวจนม่วงคล้ำ ร่างสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัวและหนาวเหน็บ ขดตัวอยู่หลังโขดหินเพียงก้อนเดียวที่พอจะต้านลมได้เล็กน้อย ลมหายใจที่พ่นออกมากลายเป็นเกล็ดน้ำค้างแข็งในพริบตา