กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 688 ภูเขาปู้จวิน (20)
เขากระแทกไม้เท้าหัวมังกรลงกับพื้นอย่างแรง จนทั้งตำหนักผลึกแก้วพลันสั่นสะเทือนไปตามกัน
“ข้าเฒ่าอยากถามเสียจริง เรื่องนี้เป็นความคิดของเซียนจวินจิ่งเฉินแต่ผู้เดียว หรือเป็นพระประสงค์ของเทียนจวินฝ่าบาทกันแน่?
เผ่าสวรรค์เห็นว่าตระกูลลั่วสุ่ยของข้ารังแกได้ง่าย จึงจงใจส่งเจ้ามา ใช้เหตุผลฟังดูชอบธรรมเช่นนี้เพื่อก่อเรื่องใหญ่โตในงานพิธีของตระกูลเรา แล้วเปิดศึกกับตระกูลลั่วสุ่ยหรืออย่างไร?!”
คำว่า “เปิดศึก” ดับโทสะทั้งหมดของเซียนจวินจิ่งเฉินลงในพริบตา เขาสะดุ้งเฮือกจนตัวสั่น ก่อนจะได้สติกลับคืนมาอย่างสิ้นเชิง
บัดนี้เขาจึงตระหนักได้ว่าตนเพิ่งทำสิ่งใดลงไป