กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 687 ภูเขาปู้จวิน (สิบเก้า)
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลินฮ่าวเยวียนรีบลุกขึ้นยืน สีหน้าฉาบรอยยิ้มแล้วก้าวเข้าไปไกล่เกลี่ย
“เซียนจวินจิ่งเฉินกล่าวหนักเกินไปแล้ว เซียนจวินหมิงซินมีคุณธรรมและบารมีสูงส่ง มิใช่ผู้ที่พวกเราจะกล่าวคาดเดาได้ตามใจ เรื่องของเซียนจวินหงอวี่ ย่อมมีเทียนจวินกับโถงธรรมบัญญัติเป็นผู้ตัดสิน
วันนี้เป็นวันมงคลของตระกูลลั่วสุ่ย ขอเซียนจวินโปรดให้เกียรติดื่มสุราจอกนี้ให้หมด...”
ทว่าเซียนจวินจิ่งเฉินกำลังโกรธอยู่ จึงไม่ไว้หน้าประมุขตระกูลคนใหม่แม้แต่น้อย เขาเหลือบมองหลินฮ่าวเยวียนอย่างดูแคลน พลางหัวเราะเยาะว่า