กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 658 บังอาจ
หลิ่วหมิงไม่คิดว่าไป๋เวยจะใจกว้างถึงเพียงนี้ เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้าอย่างพอใจ “ดี สมกับเป็นศิษย์อัจฉริยะของสำนักไท่ซวีข้า”
“ได้ยินเจ้าพูดเช่นนี้ ข้าก็วางใจแล้ว รีบจัดการให้เรียบร้อย ทั้งการหลอมปรุงโอสถและการไปพิภพฉี่หมิงต้องเร่งมือ ที่พิภพฉี่หมิงอาจมีวาสนาแห่งการบำเพ็ญรอเจ้าอยู่ก็เป็นได้”
“บางทีไปคราวนี้กลับมา เจ้าอาจทะลวงขั้นสู่ขั้นมหายานก็ได้ ถึงตอนนั้นสำนักจะจัดพิธีเลื่อนขั้นให้เจ้า เจ้าก็จะได้เป็นผู้อาวุโสรับเชิญแห่งยอดเขากระบี่”
“ขอรับ เช่นนั้นก็ขออาศัยคำอวยพรของท่านอาหลิ่วแล้ว”
ไป๋เวยคารวะอย่างนอบน้อม “เช่นนั้นศิษย์ขอตัวก่อน จะกลับไปเตรียมตัว พรุ่งนี้ก็ออกเดินทางแล้ว”