กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 657 มันมีชื่อว่าพิภพฉี่หมิง
รอข้าจัดการเรื่องที่อยู่ในมือเสร็จแล้ว จะไปทะเลหมอกพรางรอยกับเจ้าอีกครั้ง ดูว่าจะหาทางกลับไปได้หรือไม่
ต่อให้หาไม่พบ เจ้าก็อยู่ที่สำนักไท่ซวี อยู่ข้างกายข้าได้
ที่นี่มีผู้คนและเรื่องราวน่าสนใจมากมาย ถือเสียว่าออกท่องเที่ยวสักครั้ง ก็ดีมิใช่หรือ?”
หลิงซีเงยหน้าขึ้น มองแววตาจริงใจของไป๋เวยแล้วพยักหน้า
จริงด้วย ขอเพียงมีไป๋เวยอยู่ ต่อให้กลับไปไม่ได้ ก็เหมือนจะไม่น่ากลัวขนาดนั้นแล้ว
นางสูดจมูก แล้วถามอย่างใคร่รู้ “เช่นนั้นต่อไปข้าควรเรียกเจ้าว่าอะไร?”
“เรียกอย่างไรก็ได้” ไป๋เวยยิ้มพลางกล่าว “ไป๋เวยเป็นชื่อจริงของข้า ส่วนหมิงเวยเป็นนามมรรคา เจ้าอยากเรียกชื่อไหนก็เลือกได้เลย”