กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 623 ทะเลหมอกพรางรอย (1)
เมื่อเท้าทั้งสองเหยียบพื้นอีกครั้ง ภาพเบื้องหน้าทำให้คนสามคนกับสัตว์สองตัวสูดลมหายใจเฮือกหนึ่ง
ทะเลหมอกพรางรอย สมชื่อจริง ๆ
รอบด้านมีแต่หมอกหนาทึบ ทัศนวิสัยไม่ถึงสิบก้าว
หมอกนี้ไม่ใช่ไอน้ำธรรมดา แต่เป็นสสารสีเทาขาวเหนียวข้นราวกับโคลน แม้แต่เหลยพั่วเยว่ผู้มีตบะขั้นหลอมสุญตาก็ยังอดสั่นสะท้านไม่ได้
เพราะหมอกนี้เย็นเยียบอย่างยิ่ง ทั้งสามคนต่างสร้างม่านปราณวิญญาณขึ้นห่อหุ้มตนหลายชั้น
ไป๋เวยลองแผ่จิตเทวะออกไป กลับพบว่าแผ่ไปได้ไกลที่สุดเพียงสามถึงห้าจั้ง หากไกลกว่านั้นก็ราวกับชนเข้ากับกำแพงไร้รูปร่าง