กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 622 ออกเดินทางสู่ทะเลหมอกพรางรอย
เท้าทั้งสองของไป๋เวยแตะพื้น แสงจากค่ายกลเคลื่อนย้ายยังสลายไปไม่หมด เสียงตะโกนอันคุ้นเคยก็กระแทกโสตประสาทของไป๋เวยจนหูอื้อ “น้องสาวไป๋เวย ในที่สุดเจ้าก็มาถึงเสียที!”
ไม่ต้องเงยหน้ามอง ไป๋เวยก็รู้ว่าผู้มาเป็นใคร
มุมปากนางยกขึ้นเล็กน้อย กำลังจะส่งสัญญาณให้ไป๋เสวี่ยทักทาย ทว่ากลับได้ยินเสียงนั้นพลันดังสูงขึ้นด้วยความตกตะลึงอย่างไม่อยากเชื่อ
“เจ้า…เจ้ากินโอสถเซียนเข้าไปหรือ?!”
เหลยพั่วเยว่พุ่งปราดเข้ามา วนสำรวจไป๋เวยครบสามรอบ ดวงตากลมโตดั่งกระดิ่งทองเบิกกว้าง “ขั้นผสานกายหรือ? เจ้าทะลวงขั้นเข้าสู่ขั้นผสานกายแล้วจริง ๆ หรือ พี่ใหญ่?!”