กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 606 ก่อนจากลา
เมิ่งชิงหรานยิ้มพลางเดินเข้ามา หยิบถุงยาใบเล็กประณีตจากแขนเสื้อแล้วยื่นให้จ้าวหลิงชิง “นี่คือของกำนัลแรกพบจากอาจารย์ปู่ ข้างในมีของกระจุกกระจิกอยู่บ้าง วันหน้าเจ้าบำเพ็ญเพียรคงได้ใช้”
เจ้าเมืองหวังก็รีบเดินขึ้นหน้า หยิบเครื่องรางอายุยืนสีเงินส่องประกายออกมา “นี่คือความปรารถนาดีเล็กน้อยจากข้าผู้แซ่หวัง ขอให้เซียนน้อยบำเพ็ญเพียรราบรื่น และบรรลุมรรคาโดยเร็ว”
ไป๋เวยมองแววตาที่พยายามกลั้นน้ำตาของเด็กหญิง กับท่าทางที่แสร้งทำเป็นเข้มแข็ง ดวงตาของนางเผยรอยยิ้มจาง ๆ
เดิมทีนางเพียงผ่านมาลี่เฉิงเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าจะได้ศิษย์คนหนึ่งที่นี่ บางทีนี่อาจเป็นเจตจำนงสวรรค์
“อีก 5 วัน พวกเราจะออกเดินทาง”