กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 545 หลบหนีออกมา
อีกด้านหนึ่ง ไป๋จี๋กำกระบี่ยาวในมือแน่น ปลายกระบี่สั่นไหวเล็กน้อย สะท้อนใบหน้าซีดขาวของนาง
ด้านหลังนางคือศิษย์หุบเขาราชันโอสถที่กำลังสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว และสตรีกับเด็กชาวปุถุชนที่หน้าซีดไร้สีเลือด
“พวกมันนี่ตามรังควานไม่เลิกจริง ๆ!” น้ำเสียงใสกังวานของไป๋เสวี่ยแฝงไอเย็นเยียบ
นางลอยอยู่กลางอากาศ รอบกายโอบล้อมด้วยไอปราณเย็นเยียบรุนแรงที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ยามโบกมือเล็ก ๆ กำแพงน้ำแข็งระยิบระยับก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ป้องกันเพลิงพิษและหนามกระดูกหลายสายที่พุ่งเข้ามาได้อย่างแม่นยำ
จากนั้นปลายเท้าของนางแตะห้วงสุญญตาเบา ๆ ระลอกคลื่นไร้รูปร่างแผ่กระจายออกเป็นวง