กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 542 ช่วยออกมาได้สำเร็จ
ปลายนิ้วดีดเบา ๆ เพลิงบัวเขียวแห่งห้วงโกลาหลสายหนึ่งวาบหายไป
ฉี่ ฉี่ ฉี่—!
ราวกับเอาเหล็กเผาร้อนกดลงบนพลังเหมันต์ อักขระยันต์ที่ดูเหมือนแข็งแกร่งไร้เทียมทานพลันบิดเบี้ยวและหลอมละลายอย่างรุนแรง ก่อนพังทลายหายไปจนสิ้น
ซี่กรงเหล็กทั้งแถบสูญเสียแรงค้ำจุนจากอักขระยันต์ ภายใต้ความร้อนน่าสะพรึงกลัวที่หลงเหลือจากเพลิงบัว กลับค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงคล้ำและอ่อนตัวลงต่อหน้าต่อตา
“ฟัน!” ไป๋เวยตวาดเสียงต่ำ
ไป๋จี้เข้าใจทันที ยกกระบี่ในมือฟันลงอีกครั้ง
คราวนี้ซี่กรงทองคำเนื้อบริสุทธิ์หนากลับขาดสะบั้นด้วยเสียงฉีกขาด ราวกับถูกฟันผ่านไม้ผุ
“เร็วเข้า คนที่ยังขยับไหวออกมาก่อน” ไป๋จี้รีบเรียกคนด้านใน พร้อมมองทางเดินอย่างระแวดระวัง