กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 539 นรกบนแดนมนุษย์
ยิ่งเดินลึกเข้าไป ทางเดินก็เริ่มมีทางแยกเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ตะไคร่โลหิตสีแดงคล้ำบนผนังหนาขึ้นเรื่อย ๆ ถึงกับเริ่มหยดของเหลวสีแดงคล้ำเหนียวข้นลงมา กองรวมกันเป็นแอ่งเล็ก ๆ บนพื้น
อากาศเริ่มร้อนระอุ กลิ่นเหม็นที่ผสมกับกลิ่นคาวเลือดเข้มข้นพุ่งกระแทกจมูก
ใต้ฝ่าเท้ามีแรงสั่นสะเทือนแผ่วเบา ราวกับมีเตาหลอมขนาดมหึมากำลังทำงานอยู่ใต้พิภพ
เดินไปได้ประมาณชั่วธูปหนึ่งดอก ทางเดินเบื้องหน้าก็พลันเปิดกว้าง กลายเป็นทางเข้าสู่ถ้ำใต้ดินขนาดมหึมา
ปากถ้ำถูกปิดกั้นด้วยซี่กรงโลหะสีดำแปดซี่ขนาดใหญ่ ซึ่งสลักอักขระยันต์บิดเบี้ยวไว้เต็มไปหมด