กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 529 ศิษย์สำนักชิงอวิ๋น
“ระวัง!” มีคนในหมู่ศิษย์สำนักชิงอวิ๋นร้องตะโกนด้วยความตกใจ
แววตาของไป๋จี๋เย็นเยียบลง
กระบี่ยาวในมือนางราวกับมีชีวิตขึ้นมา เพียงสะบัดข้อมือ ตัวกระบี่ก็ส่งเสียงครางกังวานใส
ไม่มีอานุภาพยิ่งใหญ่ใด ๆ ปลายกระบี่เพียงแตะออกไปเบา ๆ อย่างแม่นยำยิ่ง ราวกับอสรพิษแลบลิ้น
เคร้ง!
เสียงใสกังวานดังขึ้น ประกายไฟกระเด็นกระจาย
กระบี่เหินสีเขียวอันแยบยลและอำมหิตเล่มนั้น กลับถูกกระบี่ที่ไป๋จี๋แทงออกไปอย่างดูคล้ายไม่ใส่ใจสะบัดลอยสูงขึ้น ตัวกระบี่สั่นครางระรัว แทบจะหลุดมือกระเด็นไป