บทที่ 492 ขั้นกลางแห่งแปรเทพ

บทที่ 492 ขั้นกลางแห่งแปรเทพ

สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือการแปรเปลี่ยนของสายเลือดสืบทอด

โลหิตแท้เฟิ่งหวงโบราณสายหนึ่งกำลังค่อย ๆ ก่อรูปขึ้น ณ ใจกลางหัวใจที่เพิ่งเกิดใหม่ของนาง

ทุกครั้งที่หัวใจเต้น โลหิตแท้ที่ร้อนระอุราวลาวาก็สูบฉีดไปหล่อเลี้ยงทั่วร่าง

ทุกครั้งที่มันไหลผ่าน ก็ราวกับแช่ทั้งร่างลงในเหล็กกล้าเดือดพล่าน เผาโลหิตมนุษย์ธรรมดาจนหมดสิ้นแล้วแทนที่ด้วยโลหิตใหม่

แม้แต่จิตวิญญาณก็เจ็บปวดจนสั่นสะท้านระหว่างที่ถูกชะล้างเช่นนี้

แต่ไป๋เวยขยับตัวไม่ได้และพูดไม่ได้ นางทำได้เพียงถูกความเจ็บปวดทรมานวันแล้ววันเล่า พร้อมด่าทอเพลิงบัวมรกตในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า

รอยประทับจิตต้นกำเนิดของนางเองก็ผ่านการบดขยี้และสร้างใหม่ภายใต้การหล่อหลอมพร้อมกันของเพลิงแท้กับกลิ่นอายแห่งมรรค