บทที่ 480 ไป๋เวยตายแล้วหรือ

บทที่ 480 ไป๋เวยตายแล้วหรือ?

“อ๊า! อย่า—! ศิษย์น้องไป๋—!!”

เสียงคำรามของเหลยพั่วเยว่ดุจสัตว์ร้ายบรรพกาลที่ได้รับบาดเจ็บ เต็มไปด้วยความเจ็บปวดบ้าคลั่งและความสิ้นไร้หนทาง

แม่หนูน้อยที่เขารักดั่งน้องสาวแท้ ๆ และอยากปกป้องไว้ด้านหลังเสมอ แม่หนูผู้ยืนหันหลังชนกันกับเขาในสนามรบ และฉลาดแกมโกงในแดนลับ...กลับเลือกการดับสูญอันโหดร้ายที่สุดเพื่อพวกเขา

ความโศกเศร้าและความโกรธเกรี้ยวมหาศาลทำให้กล้ามเนื้อทั่วร่างเขาเกร็งนูน เส้นเลือดปูดโปน เขาคำรามราวสัตว์ร้ายที่ถูกขัง ท้ายที่สุดก็ถูกพลังมหาศาลโถมซัดจนล้มลง หางตาปริแตก น้ำตาโลหิตพร่าเลือนทั่วใบหน้า

คลื่นระเบิดสงบลงเล็กน้อย ชั้น 9 พังพินาศ ฝุ่นควันลอยคลุ้ง รอยแยกมิติอ้ากว้างน่าสะพรึง