บทที่ 478 เพลิงแท้เฟิ่งหวง

บทที่ 478 เพลิงแท้เฟิ่งหวง

สิ่งหนึ่งคือเปลวเพลิงสีทองชาดที่ลุกเต้นไม่หยุด แผดเผาสรรพสิ่ง ทั้งยังแฝงพลังชีวิตอันไร้สิ้นสุด นั่นคือเพลิงแท้เฟิ่งหวง

สิ่งหนึ่งคือแร่ที่มีแสงดวงดาราไหลเวียนอยู่ภายใน เหล็กเทพดวงดารา

สิ่งหนึ่งคือของเหลววิญญาณสีเขียวมรกต คงชิงหมื่นปี ซึ่งแฝงกลิ่นอายแห่งชีวิตอันมหาศาล

สิ่งหนึ่งคือแผ่นหยกบันทึกที่โปร่งใสทั่วทั้งชิ้น มีอักขระยันต์ไหลเวียนอยู่ภายใน นี่คือลายมรรคาแห่งนิพพาน

ส่วนสิ่งสุดท้ายคือกริชสั้นสีทองหม่น รูปทรงเรียบง่ายเก่าแก่และเก็บงำกลิ่นอายไว้ภายใน กริชสังหารหงส์

ไม่ต้องเอ่ยวาจา ทั้ง 5 คนก็เข้าใจในทันทีว่าสมบัติแต่ละชิ้นเป็นของผู้ใด

ดูเหมือนเพลิงแท้เฟิ่งหวงจะเกิดเสียงสะท้อนก้องกับเพลิงบัวพิสุทธิ์ภายในร่างไป๋เวยอย่างรุนแรง มันพุ่งตรงมาหานาง