กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 477 แดนเร้นลับเฟิ่งอู๋ (17)
สายตานับไม่ถ้วนกวาดไปทั่วทั้งโถงราวกับลำแสงค้นหา เพื่อตามหากุญแจสีเงินที่อาจมีอยู่ หรือเป้าหมายที่ครอบครองกุญแจทองแดง
ส่วนตรงมุมโถง เว่ยหมิงเฉินที่เฝ้ามองอย่างเย็นชามาโดยตลอด บังเอิญเห็นกระบวนการทั้งหมดที่เงาจำแลงหงส์สีเงินเคลื่อนย้ายมิติไป๋เวยทั้งห้าคน
เขาจ้องสถานที่ที่ทั้งห้าหายไปเขม็ง โดยเฉพาะเมื่อเห็นร่างของเจียงอวี๋ถูกเคลื่อนย้ายมิติไปด้วย แววตาอาฆาตแค้นฝังลึกระคนยินดีคลุ้มคลั่งก็พลันปะทุขึ้นอย่างบิดเบี้ยว
“เจียงอวี๋...ซูหมิงเช่อ...ดี ดีมาก สวรรค์เปิดทางให้พวกเจ้าไม่เดิน ประตูนรกปิดตายกลับยังบุกเข้ามาเอง!”