กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 475 แดนเร้นลับเฟิ่งอู๋ (15)
สีเขียวอมฟ้าเก่าแก่ค่อย ๆ เลือนหายดุจคลื่นน้ำ เพียงชั่วพริบตาก็หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว กลายเป็นกุญแจเล่มหนึ่งที่มีเส้นสายพลิ้วไหวทั่วทั้งดอกเปล่งประกายสีเงินอ่อนนุ่มสงบขรึม ลอยนิ่งอยู่ในมิติของถุงเก็บของ
“นี่คือ...?” เหตุเปลี่ยนแปลงฉับพลันนี้เกิดขึ้นในชั่วพริบตา คนอื่นเห็นเพียงท่าทางที่เคออวิ๋นเซินยื่นกุญแจให้ และอาการชะงักงันของไป๋เวย แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงพลิกฟ้าคว่ำดินภายในถุงเก็บของ
ทว่าสายตาของซูหมิงเช่อกลับคมกริบดุจเหยี่ยว จับอาการประหลาดใจที่วูบผ่านดวงตาของไป๋เวยได้อย่างแม่นยำ
รวมถึงความมั่นใจสงบนิ่งเกินควรในดวงตาของเคออวิ๋นเซินยามยื่นกุญแจให้