บทที่ 473 แดนเร้นลับเฟิ่งอู๋ (13)

บทที่ 473 แดนเร้นลับเฟิ่งอู๋ (13)

ไป๋เวยยื่นมือออกไป ปลายนิ้วสัมผัสกุญแจที่เย็นเฉียบ

คลื่นมิติอันแผ่วเบาสายหนึ่งแผ่ออกมาจากกุญแจ

เพลิงบัวมรกตจึงแกว่งไหวอย่างพึงพอใจ ก่อนกลายเป็นแสงริ้วสายหนึ่ง มุดกลับเข้าสู่ตันเถียนของนาง

พลังชำระล้างอันบริสุทธิ์สายหนึ่งไหลเวียนไปทั่วร่าง ขจัดความหวาดผวาและความหนาวเย็นที่ยังหลงเหลืออยู่

ภาพทางเดินมั่นคงลงอย่างสมบูรณ์

มันไม่คับแคบและอึดอัดเช่นเมื่อครู่อีกต่อไป เบื้องหน้าพลันกระจ่างแจ้ง เผยให้เห็นสวนโอสถขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตและไอปราณอบอวล!

เมื่อทอดสายตามองไป ดอกไม้พิสดารและพืชหายากนับไม่ถ้วนต่างแผ่กิ่งก้านใบออกท่ามกลางไอหมอกอวลของปราณวิญญาณ

มีหญ้านิพพานใบแดงฉานดุจโลหิต รูปร่างคล้ายขนหงส์