กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 471 แดนเร้นลับเฟิ่งอู๋ (11)
เขาผลักความรับผิดชอบในการทำลายค่ายกลไปให้ตระกูลเว่ยโดยตรง
เว่ยหมิงเฉินตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ท่ามกลางสายตาทุกคน เขาไม่อาจปฏิเสธได้เลย
เขาฝืนข่มจิตสังหารที่พลุ่งพล่านต่อซูหมิงเช่อ ไป๋เวย และคนอื่น ๆ เอาไว้ ได้แต่กัดฟันฝืนเค้นรอยยิ้มแข็งทื่อออกมา
“เมื่อผู้อาวุโสมีคำสั่ง ตระกูลเว่ยของข้าย่อมทุ่มเทเต็มกำลัง”
เขาหันไปกล่าวเสียงขรึมกับผู้เฒ่าหลายคนด้านหลังซึ่งสวมชุดคลุมของจอมค่ายกล “ผู้อาวุโสทุกท่าน คงต้องรบกวนแล้ว”
สีหน้าของจอมค่ายกลตระกูลเว่ยเองก็ไม่สู้ดีนัก แต่เมื่อนายน้อยเอ่ยปาก พวกเขาก็ทำได้เพียงฝืนก้าวออกไปสมทบกับจอมค่ายกลหลายคนที่ออกมาก่อนหน้านี้