บทที่ 456 เว่ยหมิงเฉิน

บทที่ 456 เว่ยหมิงเฉิน

หลังจัดที่พักเรียบร้อย ทุกคนต่างกลับไปพักผ่อนในถ้ำพำนักของตนชั่วครู่

เพิ่งมาถึงเมืองเฟิ่งอู๋ เมืองโบราณที่กำลังคึกคักเพราะแดนลับ ผู้คนมากมายต่างรู้สึกสนใจเมืองแห่งนี้ไม่น้อย

“อุดอู้อยู่แต่ในถ้ำก็ไม่มีอะไรสนุก ไม่อย่างนั้นออกไปเดินเล่นในเมืองกันดีหรือไม่?” ซูหว่านเอ๋อร์เป็นคนแรกที่เสนอ

ดวงตาของนางเป็นประกายอยากรู้อยากเห็น “ได้ยินว่าเมืองเฟิ่งอู๋มีวัตถุดิบวิญญาณกับศาสตราอาคมที่มีเฉพาะในทวีปอวิ๋นอู๋อยู่มาก ซื้อเตรียมไว้สักหน่อย ตอนเข้าแดนลับก็น่าจะได้ใช้”

“ดีเลย ๆ!” ซีหลัวม่านตอบรับทันที นางสนใจสิ่งแปลกใหม่ที่สุด

ไป๋จี๋ก็มองไป๋เวย “เวยเวย พวกเราไปดูกันด้วยดีหรือไม่? จะได้คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมด้วย”

ลู่หลิงเสวี่ยกับหลิงรั่วหนิงก็เห็นด้วย