บทที่ 440 จอมมารประชิดเมือง

บทที่ 440 จอมมารประชิดเมือง

หัวใจของทุกคนพลันจมดิ่ง นั่นคือกลิ่นอายของจอมมาร

ท้องฟ้ามืดดำราวหมึก มีเพียงม่านแสงป้องกันของด่านปราการใหญ่ทั้งห้าที่เปล่งแสงขาวซีดจ้าบาดตาท่ามกลางแรงสั่นสะเทือนรุนแรง ส่งเสียงครืดคราดชวนเสียวฟัน ราวกับจะพังทลายลงในวินาทีถัดไป

บนกำแพงด่าน เงียบงันราวกับไร้ชีวิต

เวลากับมิติคล้ายถูกแช่แข็ง

ผู้บำเพ็ญเพียรทั้งหมดไม่ว่าระดับบำเพ็ญเพียรสูงต่ำเพียงใด ล้วนราวกับถูกมือยักษ์ไร้รูปร่างบีบคอ ตรึงแน่นอยู่กับที่?

เลือดแข็งตัว พลังแท้ถูกแช่แข็ง แม้แต่ความคิดก็เชื่องช้าและหนักอึ้งอย่างยิ่ง

ความหวาดกลัวซึ่งเกิดจากสัญชาตญาณชีวิตที่หวาดกลัวตัวตนเหนือระดับอย่างสิ้นเชิง แผ่ซ่านไปทั่วร่างดุจพิษเย็นเยียบในพริบตา