บทที่ 438 ยืนหยัดอย่างยากลำบาก

บทที่ 438 ยืนหยัดอย่างยากลำบาก

เซียวโม่เฉินเช็ดคราบเลือดตรงมุมปาก แววตาเย็นชาและจดจ่อ ปลายพู่กันม่อเฉินรวบรวมแสงวิญญาณสายสุดท้าย เตรียมเขียนยันต์อาคมตัดสินชะตาได้ทุกเมื่อ

หลิงรั่วหนิงยืนแนบชิดไป๋เวย ถ่ายเทพลังวิญญาณเยียวยาที่เหลืออยู่ให้แก่สองคนที่บาดเจ็บหนักที่สุดอย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกันก็คอยระแวดระวังเงามารที่ไหลเวียนอยู่รอบด้าน

ไป๋เวยสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ บาดแผลตรงชายโครงหยุดเลือดชั่วคราวภายใต้การกดข่มของเพลิงบัวพิสุทธิ์ แต่นางยังต้องทนกับความเจ็บปวดราวบาดแผลฉีกปริทุกครั้งที่หายใจ

นางเช็ดคราบเลือดตรงมุมปาก สายตากวาดผ่านสหายร่วมรบที่ชโลมโลหิตอยู่ข้างกาย ก่อนจะหยุดอยู่ที่หน่วยองครักษ์สังหารเงาซึ่งกำลังก้าวเข้ามาประชิดทีละก้าวเบื้องหน้า

กระบี่พิฆาตมารสัมผัสได้ถึงเจตจำนงของนายท่าน จึงส่งเสียงหึ่งต่ำ ๆ เพลิงบัวเย็นเยียบลุกลามวนเวียนอยู่บนตัวกระบี่