บทที่ 437 เพลิงศึกสามปี ฝึกกระบี่เคียงกัน

บทที่ 437 เพลิงศึกสามปี ฝึกกระบี่เคียงกัน

เลือดและเปลวเพลิงที่ด่านสยบมารราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน ทว่ากาลเวลาชะล้างมันไปจนเหลือเพียงรอยแผลมากมายที่เพิ่มขึ้นบนกำแพงด่าน

ศึกป้องกันครั้งหนึ่งที่คู่ควรแก่การจารึกลงในประวัติศาสตร์ เป็นดั่งก้อนหินที่ถูกโยนลงในทะเลสาบแห่งใจ ก่อคลื่นยักษ์ถาโถม ก่อนจะกลับคืนสู่ความสงบในท้ายที่สุด

ศึกครั้งนี้ดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงหลายสิ่ง และก็ดูเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย

การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่สุดเกิดขึ้นในใจไป๋เวย

การคว้าเพียงครั้งเดียวที่สังหารแม่ทัพมารขั้นผสานกายอย่างไม่ใส่ใจ นอกจากทำให้นางตื่นตะลึงแล้ว ยังกลายเป็นแรงผลักดันให้นางก้าวต่อไป

การบำเพ็ญเพียรกลายเป็นเรื่องเดียวที่นางทำในเวลาว่างทั้งหมด

ภายในแดนชิงหลิง ปราณวิญญาณหนาแน่นจนแทบควบแน่นเป็นหมอกบางรูปธรรม