กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 371 ตำรับโบราณโอสถเมามาร
ประมุขหุบเขาเมิ่งตบถ้วยชาลงบนโต๊ะศิลาเสียงดัง “ปัง” แล้วหยิบม้วนหนังสัตว์ที่เหลืองกรอบแผ่นหนึ่งออกมา
หมึกบนแผ่นหนังแกะด่างพร้อย มุมหนึ่งยังมีรอยถูกเปลวเพลิงเผาไหม้ แต่ตัวอักษรโบราณหลายตัวตรงกลางยังอ่านออกได้ชัดเจนว่า “ตำรับโอสถเมามาร”
ประมุขหุบเขาเมิ่งคลี่ม้วนตำรับอย่างระมัดระวัง “ข้าเฒ่าได้มันมาจากถ้ำพำนักของผู้บำเพ็ญโบราณแห่งหนึ่งเมื่อ 2 ปีก่อน ตามบันทึก ผู้บำเพ็ญเพียรกินโอสถเม็ดนี้แล้ว กลิ่นที่แผ่ออกมาจะทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามารมึนเมาประหนึ่งดื่มสุราแรง จิตเทวะเลอะเลือน”
เขาชี้ไปยังส่วนที่ขาดหาย “น่าเสียดายที่วัตถุดิบโอสถ 3 ชนิดสำคัญกับวิธีควบคุมไฟล้วนไม่สมบูรณ์”