กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 369 หุบเขาราชันโอสถอันอบอุ่นที่สุด
เมิ่งเมิ่งยกมือปิดปากหัวเราะคิกคัก “อาจารย์...เอ่อ ตอนนี้ยังไม่สะดวกพบแขกเจ้าค่ะ”
เจินเหรินเซิ่งซิวส่งเสียงฮึดฮัด “สมควรแล้ว! ใครใช้ให้เขาฝืนทดลองสูตรโบราณนั่นจนเตาหลอมระเบิดเล่า?”
ดูท่าประมุขหุบเขาเมิ่งคงไม่ได้แค่หนวดไหม้เสียแล้ว
เซิ่งซิวหันกลับมาหาไป๋เวย “แม่หนูน้อย เจ้ายังพักที่สวนสมุนไพรนานาพรรณใช่หรือไม่? ไปอยู่ห้องเดิมของเจ้า พรุ่งนี้เช้าเริ่มมาเรียนกับข้าที่นี่”
กล่าวจบก็หันไปกำชับเมิ่งเมิ่ง “ศิษย์หลานเมิ่ง พานางไปที่นั่น”
ไป๋เวยกล่าวขอบคุณอย่างจริงจัง “ขอบคุณท่านผู้อาวุโส”
สวนสมุนไพรนานาพรรณยังคงเปี่ยมพลังชีวิตเช่นเดียวกับในความทรงจำ
กระท่อมน้อยที่นางเคยพักตั้งอยู่อย่างสงบกลางสวน สะอาดไร้ฝุ่นผง