กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 357 รีบเรียกท่านตาเร็วเข้า
ไป๋เสวี่ยเบ้ปาก สะบัดมือเล็ก ๆ ครั้งหนึ่ง สายคาดเอวของพวกโจรภูเขาก็ขาดพร้อมกัน
“ถนนเส้นนี้ข้าเป็นผู้เปิด ต้นไม้นี้ข้าเป็นผู้ปลูก
หากคิดผ่านทางนี้ จงทิ้งเงินค่าผ่านทางไว้!”
จากนั้นไป๋เสวี่ยก็ยื่นมือทั้งสองข้างออกมา การกระทำนี้ทำเอาพวกโจรชะงักงัน
สรุปว่าพวกเขาสิบกว่าคนออกมาปล้น แล้วถูกแม่นางน้อยอายุสี่ห้าขวบคนหนึ่งเล่นงานจนพ่ายแพ้ ตอนนี้ยังถูกปล้นกลับอีกอย่างนั้นหรือ!”
ไป๋เสวี่ยเห็นพวกเขาไม่ขยับ ก็เบิกตาถลึง “หืม?”
พวกโจรรีบเข้าแถวทีละคน ยื่นถุงเงินให้เสี่ยวจิ่ว แล้วใช้มือจับกางเกงวิ่งหนีเตลิดเปิดเปิงไป
ยามอิ๋นของวันที่ 5 กำแพงเมืองสูงตระหง่านก็ปรากฏตรงหน้าไป๋เวยและคนอื่น ๆ ในที่สุด