กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 316 วันประหาร
รุ่งเช้าวันถัดมา ฟ้าเพิ่งสาง ไป๋เวยก็ได้รับคำบอกเล่าจากพ่อบ้านว่า นายท่านหวงจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว นางเข้าไปได้ครึ่งชั่วยาม
ไป๋เวยเดินตามมือปราบเข้าไปในคุกใต้ดินอันมืดสลัว ได้ยินเสียงโซ่ตรวนลากไปกับพื้นแว่วมาเป็นระยะ
นางตามมือปราบไปจนถึงห้องขังสุดท้าย ประตูเหล็กเปิดออก เผยให้เห็นเจ้าอาวาสวัดจิ้งฉือที่ถูกขังเดี่ยว เป็นพระชราร่างผอมแห้งราวกับฟืน กำลังนั่งขัดสมาธิสวดพระสูตรอยู่ตรงมุมห้อง
เมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด พระชราก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น
ในห้องขังอันมืดสลัว ดวงตาขุ่นมัวคู่นั้นฉายแววอำมหิตขึ้นวูบหนึ่งทันทีที่มองเห็นผู้มาเยือน