บทที่ 302 ปีกเร้นลับ

บทที่ 302 ปีกเร้นลับ

แสงอรุณเพิ่งเริ่มส่อง ซีหลัวม่านก็จัดสัมภาระเรียบร้อยแล้ว

นางดึงชายแขนเสื้อของไป๋เวยไว้ สีหน้าเต็มไปด้วยความอาลัย “ตกลงกันแล้วนะ พอจัดการเรื่องของแคว้นเหยียนโจวเสร็จ เจ้าต้องมาหาข้าที่แคว้นซีโจวให้ได้!”

ไป๋เวยยิ้มพลางช่วยจัดปกเสื้อให้นาง “แน่นอน ข้ายังอยากลองชิมน้ำผึ้งโหนกอูฐที่เจ้าพูดถึงด้วย”

ซีหลัวม่านจึงยอมปล่อยมือ ก้าวไปได้ไม่กี่ก้าวก็หันกลับมามองครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนเดินไปหาปรมาจารย์เจี้ยนคงที่รออยู่นานแล้ว

ก่อนขึ้นเรือเหาะ นางหันกลับมาตะโกนบอกไป๋เวยกับคนอื่น ๆ อีกครั้ง “ข้าจะรอพวกเจ้าที่แคว้นซีโจว ข้าจะพาพวกเจ้าไปหอสุราที่ดีที่สุดในแคว้นซีโจว หากพวกเจ้าไม่มา ข้าก็…ข้าก็จะไม่สนใจเจ้าแล้ว!”