บทที่ 287 แคว้นเหยียนโจว แม่เฒ่าพฤกษา

บทที่ 287 แคว้นเหยียนโจว แม่เฒ่าพฤกษา

เรือเหาะค่อย ๆ ร่อนลงบนแท่นรับแขกนอกนครหลวงแคว้นเหยียนโจว ไป๋เวยยืนอยู่บนดาดฟ้า ถูกนครประหลาดงดงามอลังการเบื้องหน้าสะกดจนพูดไม่ออก

นครหลวงทั้งเมืองสร้างเลียบหน้าผาสีแดง กำแพงเมืองก่อขึ้นจากศิลาผลึกเพลิงชาดก้อนใหญ่ทั้งก้อน ส่องประกายสีเลือดใต้แสงตะวันยามเย็น

บนกำแพงเมืองมีรูปสลักหัวสัตว์ ตั้งแต่หัวหมาป่าคำราม เหยี่ยวกางปีก ไปจนถึงอสูรงูขดตัว รูปสลักทุกตัวดูมีชีวิต ดวงตาประดับอัญมณีส่องประกายประหลาดในแสงสนธยา

ตรงประตูเมือง ทหารอสูรสองแถวในชุดเกราะทองแดงแดงยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบ

เมื่อเข้าไปในเมือง สถาปัตยกรรมสองข้างถนนมีรูปแบบดุดันไร้พันธนาการ ชายคาส่วนใหญ่ทำเป็นรูปปีกโบยบิน บนขื่อประตูแกะสลักลวดลายโทเท็มของสัตว์อสูรหลากชนิด