เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 249 เคล็ดหลอมจิตแห่งมหาสุญญตา
ไป๋เวยพยักหน้าอย่างจริงจังเช่นกัน “แน่นอน ต่อให้ท่านบรรพชนไม่พูด ศิษย์ก็วางแผนเช่นนี้อยู่แล้ว”
บรรพชนเสวียนหยางพยักหน้า แล้วหยิบหีบหยกออกมาสามใบ
“ในนี้มีเส้นชีพจรวิญญาณชั้นสูงสามสาย เจ้าเอาไปก่อน ข้าเฒ่าจะช่วยเรียกราคาให้สูงขึ้นอีก หากได้ของดีอย่างอื่นมา ถึงตอนนั้นข้าจะส่งไปให้เจ้า”
ดวงตาของไป๋เวยเป็นประกาย รีบรับหีบหยกมาด้วยสองมือ
นางสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณอันพลุ่งพล่านที่แผ่ออกมาจากในหีบ จึงยิ้มหน้าบานทันที “ขอบคุณท่านบรรพชนเซี่ย! ศิษย์จะดูแลต้นผลไม้อย่างดี ครั้งหน้าได้ของดีอะไรมา ศิษย์จะนำมาให้ท่านเป็นคนแรกแน่นอน!”
บรรพชนเสวียนหยางถูกเอาใจจนยิ้มหน้าบาน แล้วยังถามถึงความคืบหน้าในการบำเพ็ญเพียรของไป๋เวยอีกสักพัก ถามว่ามีเรื่องใดไม่เข้าใจหรือไม่ ไป๋เวยก็ตอบไปทีละข้อ