บทที่ 212 ปราบโจรภูเขา

บทที่ 212 ปราบโจรภูเขา

ในลานบ้านมีเสียงถอนใจดังระงม

“ทางการไม่ดูแลเลยหรือ?” ไป๋เวยขมวดคิ้ว

“โจรภูเขาพวกนั้นตั้งหลักอยู่ที่นี่ได้ ก็เพราะทางการปล่อยปละละเลย” ชายชราส่ายหน้า

“พวกเราไปหานายอำเภอ ขอให้ส่งคนมาปราบถึง 5 ครั้ง แต่นายอำเภอบอกว่าค่ายโจรสร้างอยู่ริมผา ตั้งรับง่ายบุกตีลำบาก ทางการเองก็ทำอะไรไม่ได้”

ชาวนาหนุ่มกำหมัดแน่น กัดฟันกรอดด้วยความแค้น “ที่น่าชิงชังยิ่งกว่าคือ พวกเดรัจฉานนั่นยังขู่อีกว่า หากคราวหน้ายังมีใครกล้าไปร้องทุกข์ต่อทางการ พวกมันจะฆ่าล้างครอบครัวคนที่ไปร้องทุกข์!”

“พวกมันต้องมีคนหนุนหลังอยู่ในทางการแน่ ไม่อย่างนั้นฆาตกรกลุ่มหนึ่งจะยังลอยนวลอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”