บทที่ 209 ช่างเป็นพระผู้บรรลุมรรคาที่เลิศล้ำเสียจริง

บทที่ 209 ช่างเป็นพระผู้บรรลุมรรคาที่เลิศล้ำเสียจริง

สายตาของไป๋เวยตกลงบนร่างของมารดาและบุตรสาวในกระท่อม นางตกตะลึงกับการจัดเตรียมทุกอย่างของปรมาจารย์เจี้ยนคงอีกครั้ง

เมื่อลองคิดดู ตั้งแต่นางเข้าสู่ซีโจว ได้พบอาจารย์ทวด กลับมาพบอาจารย์ลุงกับคนอื่น ๆ อีกครั้ง รับปากหลอมปรุงโอสถชำระมาร จนถึงการช่วยองค์หญิงใหญ่ซีหลัวหลิงไว้ ทุกเรื่องล้วนเกิดขึ้นภายใต้การผลักดันของปรมาจารย์เจี้ยนคง

คำพูดที่ปรมาจารย์กล่าวในวันนี้ นางควรบอกสำนักให้เตรียมตัวล่วงหน้าหรือไม่?

นางไม่เชื่อว่าปรมาจารย์เจี้ยนคงเอ่ยขึ้นมาเพียงลอย ๆ แม้ปรมาจารย์เจี้ยนคงจะดูเหมือนพูดจาเหลวไหล ทว่าจนถึงตอนนี้ ทุกสิ่งที่เขาทำล้วนมีความหมายลึกซึ้ง