กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 208 นางมิใช่เทพธิดา ทว่านางก็รักสรรพชีวิต
นางคำนวณนิ้วดู จึงเพิ่งตระหนักว่าภายนอกผ่านไปถึง 7 วันแล้ว
มิใช่นัดกันไว้หรือว่าจะมอบโอสถชำระมารให้ปรมาจารย์ในอีก 10 วัน? หรือมีเรื่องอื่นเกิดขึ้น?
นางรีบจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้ววูบออกจากกระจกวิญญาณคราม
ทันทีที่ผลักประตูออก ก็เห็นปรมาจารย์เจี้ยนคงยืนอยู่หน้าประตูลาน ลูกประคำพุทธะในมือหมุนช้า ๆ เมื่อได้ยินเสียง เขาก็หันกลับมา ระหว่างคิ้วและดวงตาไร้ความสงบอ่อนโยนเช่นวันวาน
ไป๋เวยประสานมือคารวะ ก่อนถามว่า “เหตุใดปรมาจารย์จึงมาถึงเวลานี้เจ้าคะ?”
“สหายน้อยลำบากแล้ว!” สายตาของเขาหยุดอยู่บนใบหน้าที่ซีดเซียวเล็กน้อยของไป๋เวยครู่หนึ่ง เขามองออกว่าไป๋เวยเหนื่อยล้า