กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 201 อดีตของเคออวิ๋นเหมียน
จ้าวชิ่งสงบใจลง สูดหายใจลึก ก่อนกล่าวต่อว่า “เป็นปรมาจารย์เจี้ยนคงที่เข้าสู่มารวิถีเพื่อตามหาบุปผากลืนมาร แล้วพบอวิ๋นเหมียนในสถานที่เงียบสงบแห่งหนึ่ง”
กล่าวถึงตรงนี้ จ้าวชิ่งแทบพูดต่อไม่ไหว เสียงสะอื้นขึ้นมา
“ตอนนั้นร่างกายของอวิ๋นเหมียนอ่อนแออย่างยิ่ง ผอมเหลือแต่กระดูก เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งเต็มไปด้วยคราบเลือดแห้งกรัง ทั้งตัวดูราวกับเพิ่งคลานขึ้นมาจากนรก”
“โชคดีที่แม้จะถูกทรมานถึงเพียงนั้น อวิ๋นเหมียนก็ยังเหลือสติอยู่ริบหรี่”
“อาจารย์ลุง...” ไป๋เวยรู้สึกทนดูไม่ไหว จ้าวชิ่งโบกมือบอกว่าไม่เป็นไร แล้วพูดต่อ