กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 192 เมืองหล่างผิง
“พี่สาว ขึ้นมาเร็ว ข้าจะแบกพี่ไป!” ไป๋เสวี่ยย่อตัวลง ไป๋เวยกระโดดขึ้นหลังไป๋เสวี่ยเบา ๆ
“ออกเดินทาง!”
เห็นได้ชัดว่าช่วงนี้ไป๋เสวี่ยอุดอู้อยู่ในแดนชิงหลิงจนแทบทนไม่ไหว ไป๋เวยจึงลูบหัวไป๋เสวี่ย
“เมื่อก่อนตอนข้าปิดด่านบำเพ็ญ แล้วขังเจ้าไว้ในแดนชิงหลิงคนเดียว เจ้าคงเบื่อมากใช่หรือไม่?”
“ไม่เป็นไร พี่สาว ข้ารู้ว่าพี่สาวกำลังบำเพ็ญเพียร พี่สาวบำเพ็ญเพียร ข้าก็บำเพ็ญเพียรเหมือนกัน อีกอย่างข้ารู้ว่าพี่สาวว่างเมื่อไรก็จะมาหาข้า”
หัวใจของไป๋เวยอ่อนยวบลงทันที นางให้คำมั่นในตอนนั้นว่า “ต่อไปข้าจะพยายามอยู่เป็นเพื่อนพวกเจ้าสองคนให้มากขึ้น”