กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 184 จิตวิญญาณแห่งแดนลับ
“ไป๋เสวี่ย ไปกัน พวกเราไปปลูกต้นไม้”
ไป๋เวยกับไป๋เสวี่ยวิ่งออกมาไกลจึงหยุดลง ตรวจดูรอบด้าน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แล้ว ทั้งสองจึงเข้าไปในกระจกวิญญาณครามพร้อมกัน
“ตรงนี้แหละ” ไป๋เวยเลือกที่ว่างริมทะเลสาบแห่งหนึ่ง แล้วนำหีบหยกที่ผนึกต้นผลมรรคาต้นกำเนิดไว้ออกมาอย่างระมัดระวัง
ทันทีที่คลายข้อห้ามชั้นที่เจ็ดของหีบหยก รากสีเงินก็สัมผัสได้ถึงปราณวิญญาณเข้มข้น และเริ่มยื่นออกมานอกหีบหยก
ไป๋เสวี่ยเดินวนรอบหีบหยกอย่างตื่นเต้น ใช้กรงเล็บขุดดินวิญญาณที่ร่วนซุยขึ้นมาจุดหนึ่ง
ไป๋เวยเข้าใจความหมาย จึงค่อย ๆ วางต้นไม้วิญญาณทั้งต้นลงในหลุมที่ขุดไว้