กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 177 พวกเจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?
ขณะที่กำลังพูดกัน จู่ ๆ ก็มีหัวเล็ก ๆ ขนฟูโผล่ขึ้นมาจากขอบบ่อ ที่แท้ไป๋เนี่ยนกำลังนอนคว่ำอยู่ข้างบ่อ ดวงตากลมโตจ้องมองลงไปในบ่อน้ำ
“เนี่ยนเอ๋อร์!” หลี่ผิงกรีดร้องด้วยความตกใจ
ไป๋เนี่ยนได้ยินเสียงท่านแม่ก็เงยหน้ามองหลี่ผิง จู่ ๆ ก็ถูกพี่หญิงหกหิ้วคอเสื้อด้านหลังยกขึ้นมา
ไป๋เวยทำหน้าขรึมกล่าวว่า “ห้ามเข้าใกล้ขอบบ่ออีก ไม่อย่างนั้นพี่หญิงหกจะไม่กลับมาเยี่ยมเจ้าอีกแล้ว ได้ยินหรือไม่!”
มืออวบป้อมของเจ้าตัวน้อยกอดแขนนางไว้แน่น แล้วเริ่มออดอ้อน “พี่หญิงหก เนี่ยนเนี่ยนจะไม่ไปอีกแล้ว พี่หญิงหกอย่าโกรธนะ!”
ไป๋เวยลูบหัวเจ้าตัวน้อยแล้วกล่าวว่า “เด็กดี พี่หญิงหกจะพาเจ้าไปเล่นชิงช้า”