บทที่ 176 ย้ายไปอยู่บ้านหลังใหม่

บทที่ 176 ย้ายไปอยู่บ้านหลังใหม่

หลี่ผิงลูบแก้มไป๋เวย ก่อนจูงไป๋เวยขึ้นมาแล้วเอ่ยเสียงเบาว่า “เวยเอ๋อร์เด็กดี กลับไปกินข้าวก่อนเถิด”

รุ่งเช้าวันถัดมา พี่น้องไป๋ฟู่และไป๋เฉวียนออกไปหาบ้านหลังใหม่ในตัวเมือง

ฝีเท้าของไป๋เฉวียนเบาหวิว ใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้มที่ปิดไม่มิด “พี่รอง คราวนี้ดีแล้ว! ย้ายไปอยู่ในตัวเมือง ไป๋ฉินกับไป๋อิ๋งสองแม่หนูนั้นจะกลับบ้านเดิมก็สะดวกขึ้น ไม่ต้องข้ามภูเขาสองลูกทุกครั้งที่กลับบ้าน หลานชายตัวน้อยก็ไม่อยากมาแล้ว”

พูดจบ เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงถูมือไปมา “เจ้าหนูบ้านข้าก็ไปเรียนหนังสือใกล้ ๆ จะได้ไม่ต้องกินอยู่ลำบากที่สำนักศึกษา แถมกลับบ้านแต่ละครั้งก็แสนยาก”